YERALTININ ÇIPLAK İŞÇİLERİ; KÖSTEBEKLER (Heterocephalus glaber)
22/5/2008 -Kategori: zooloji
YERALTININ ÇIPLAK İŞÇİLERİ; KÖSTEBEKLER (Heterocephalus glaber)
Doğu Afrika'nın sert topraklarında, uzunlukları kilometrelere varabilen dar tünellere rastlanılır. Bu tünelleri kazan hayvanları ilk görüp tarif edenler, onları kılıç kadar keskin dişleri olan sosislere benzetmişlerdir. Bugün bizler bu hayvanları kılsız veya çıplak köstebekler (Heterocephalus glaber) olarak adlandırıyoruz. Bu çıplak, pembemsi ve keskin dişleri olan kemirgenler sadece görünüş olarak değil aynı zamanda hayat tarzları ile de tabiat bilimcilerinin ilgisini çekmişler ve hâlâ da çekmektedirler. Bu hayvanların hayat şekli memelilerden daha ziyade sosyal böceklere benzemektedir. Kılsız köstebekler eusociality olarak bilinen "gerçek bir sosyal hayat biçimi" gösterirler. Bu tip eusociai hayat biçimi sergileyen canlıların üç temel özelliği bunlarda da vardır: 1. Gruplar hâlinde beraberce yaşarlar. 2. Grup üyelerinin sayısı birkaç düzineden yüzlere kadar ulaşabilir.
3. Üreme hâdisesi grup içinde sadece bir veya ençok birkaç üyeye ait bir Özelliktir ve doğan yavrular diğer üyelerce sanki kendi yavrularıymış gibi korunur ve gözetilirler. 1980'li yıllara gelinceye kadar bilim adamları eusociality dediğimiz hayat şeklini sadece bal arıları ve termitler gibi böceklere ait bir hayat tarzı olarak kabul ediyorlardı.
1981 yılında kılsız köstebeklerin hayat şekillerinin keşfi ile bu anlayış kökten bir değişikliğe uğradı. Bu hayvanların bilim adamlarınca tespit edilmiş, bazı özellikleri çok kişinin ilgisini çekecek mahiyettedir.
Çıplak köstebekler, gruplar hâlinde yaşayan ve ancak grup içerisinde üreyebilen. sadece bir veya birkaç dişi üyeye sahip hayvanlardır. Grup üyelerinin sayısı 75 ile 80 civarında olabileceği gibi bazen 250'ye kadar da varabilir. 26 farklı grup arasında yapılan araştırmalarda dişi üye sayısına nazaran 1,4 kat daha fazla erkek üye olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca dişi üyeler arasında üreme her dişiye ait bir özellik değildir. Bu sayede köstebeklerin nüfusu çok mükemmel bir sistemle kontrol edilir. Bu öyle bir sistemdir ki, asla zayıf ve âciz, ilimden yoksun köstebeklerin kendisine verilemez. Yapılan çalışmalar göstermiştir ki sunî lâboratuar ortamında (sunî tünellerde) yaşatılan gruplardan % 89'u ve tabiî tünellerde yaşayan gruplardan % 93'ü. üreyebilme kabiliyetine sahip sadece tek bir dişi üyeye sahiptir. Bu üye grubun kraliçesidir. Kraliçe sağ olduğu müddetçe diğer dişi üyeler doğum yapamazlar. Eğer kraliçe herhangi bir sebepten dolayı ölecek olursa, bilemediğimiz bir mekanizmayla harekete geçen hormonal değişiklikle, dişi üyelerden birisinin üreme organı gelişir ve kraliçenin yerini alır. Kraliçenin yılda dört veya beş defa hâmile kalarak doğum yapması mümkündür. Doğum başına ortalama yavru sayısı, grubun işçi ihtiyacına bağlı olarak çok mükemmel bir âhenkle değişir. Yaklaşık doğum başına ortalama 14 yavru düşer. Gözlemler sırasında bilim a-damları gruplar içerisinde bir kraliçenin bir doğumda 27 yavruya kadar doğurabildiğini ve bir yılda tam beş doğum yaparak gruba 108 yeni işçi üye kattığını tespit etmişlerdir.
